Laatst bijgewerkt: 11 november 2026
🔎 Klik op kleine foto hieronder voor vergroting 🔍
© Foto 1: Winfred Haan, foto 2 en 3: Petra De Neve, foto 4: Erna Evers - Kel
IUCN-status (2019)
Nederlandse naam: Chocoladegoerami.
Wetenschappelijke naam: Sphaerichthys osphromenoides.
Synoniemen: Sphaerichthys osphromenoides osphromenoides, Sphaerichthys osphronemoides.
Oorsprong: Azië.
Landen: Maleisië (Borneo en het schiereiland) en Indonesië (Sumatra en Borneo).
Leefomgeving: Het natuurlijke verspreidingsgebied van de Sphaerichthys osphromenoides (chocoladegoerami) ligt in Zuidoost-Azië, met name op het Maleisisch Schiereiland, Sumatra, Borneo en in Singapore. Binnen dit gebied leeft de soort in zure, donkere zwartwaterhabitats en veenmoerassen. Op het Maleisisch Schiereiland komt de chocoladegoerami voor in laaglandgebieden, verspreid over verschillende riviersystemen in West-Maleisië. In Singapore bestaan nog kleine restpopulaties in beschermde natuurgebieden. Op Sumatra is de soort wijdverspreid in de moerasgebieden langs de oostkust. Op Borneo bevinden de populaties zich vooral in het westen van het eiland, in de Maleisische deelstaat Sarawak en de Indonesische provincie West-Kalimantan. De vissen leven in ondiepe, stilstaande of zeer traag stromende bosbeken en veenmoerassen. Door rottend bladafval en hout op de bodem is het water thee- tot koffiekleurig, extreem zacht (0–3 dGH) en sterk zuur (pH 3,0 tot 6,5). Een dicht bladerdak van het regenwoud houdt het zonlicht tegen, waardoor er nauwelijks waterplanten groeien en de vissen schuilen tussen boomwortels, takken en afgevallen bladeren.
Geslachtsonderscheid: Mannetjes zijn ronder van vorm en de kleuren zijn minder fel.
Temperatuur: 23 - 25 graden Celsius.
pH: 3 tot 6,5.
GH: 0 tot 3.
Licht: Matig.
Beplanting: Dichte randbeplanting en wat drijfplanten.
Bodembedekking: Bij voorkeur hebben ze een zanderige bodem. Wat bladafval (gedroogde eiken of beuken bladeren) op de bodem en (kien)hout, stenen en/of takken worden zeker ook op prijs gesteld.
Stroming: Zwak.
Leeftijd: 3 jaar.
Lengte: 5 cm.
Voedsel: In de natuur voeden ze zich met kleine waterkreeftjes, wormen, insectenlarven en ander zoöplankton. In het aquarium kunnen ze soms wat kieskeurig zijn en gedroogd voer weigeren, maar dit verandert meestal na verloop van tijd. Het is belangrijk om ze dagelijks levend of diepvriesvoer te geven, zoals muggenlarven, grindalwormen of artemia-naupliën. Zodra ze gewend zijn aan droogvoer, kun je dit daarmee afwisselen.
Aquariummaat: 60 cm.
Waterlaag: Midden.
Karakter: Vreedzaam.
Aantal: Per paartje.
Geschikt voor: Ervaren aquariaan.
Geschikt voor gezelschapsaquarium: Nee.
Tijd voor uitkomen eitjes: Circa 2 weken.
Bijzonderheden: Deze goerami-soort is geen schuimnestbouwer, zoals men vroeger dacht, maar een muilbroeder. De vis is uiterst gevoelig voor veranderingen in de watersamenstelling en vatbaar voor bacteriën en parasieten.
Kweekinfo: Het kweken met deze vissoort is niet eenvoudig, maar wel mogelijk.
De Chocoladegoerami is geen geschikte vis om met andere vissoorten samen te worden gehouden. Dit komt door hun specifieke gedrag en de bijzondere eisen die ze stellen aan hun leefomgeving. Hou ze daarom uitsluitend in een speciaal voor deze vis aangepast aquarium, wat inhoudt dat er veel beplanting aanwezig moet zijn en er voldoende schuilplaatsen zijn. Soortgenoten kunnen echter zonder problemen samen worden gehouden, mits er voldoende ruimte en territorium beschikbaar is.
De ideale omstandigheden voor de Chocoladegoerami, die ook van cruciaal belang zijn voor succesvol kweken, bestaan uit een watertemperatuur van 25 graden Celsius en waterwaarden met een pH van 4 tot 6. Daarnaast moeten de KH-waarden op 1 liggen en de GH-waarden op 4. Deze vereisten zijn noodzakelijk om ervoor te zorgen dat deze delicate vissoort zich comfortabel voelt en gezond blijft onder aquariumomstandigheden.
Wat de Chocoladegoerami zo uniek maakt, is dat deze vis geen schuimnestbouwer is, zoals dat vaak het geval is bij de meeste andere goerami-soorten. In plaats daarvan is het een muilbroeder, een bijzonder kenmerk dat hen onderscheidt. Dit gedrag maakt hen een fascinerende soort om te observeren, vooral tijdens het voortplantingsproces.
Tijdens de balts voeren de visjes een fraaie dans uit waarbij ze om elkaar heen draaien, en dit leidt tot het ontstaan van een soort kuiltje in het zand. In dit kuiltje legt het vrouwtje haar eitjes, waarna het mannetje deze bevrucht. Vervolgens neemt het mannetje de bevruchte eitjes in zijn bek om ze veilig uit te broeden. Dit proces duurt ongeveer twee weken, en gedurende deze periode eet het mannetje helemaal niet. Hierdoor is duidelijk te zien dat hij flink zal vermageren. Wanneer de jongen uiteindelijk worden uitgespuugd, gebeurt dit in een indrukwekkend tempo alsof ze gelanceerd worden. Na het uitspugen worden de jongen niet meer in de bek genomen door de ouderdieren en moeten ze vanaf dat moment volledig voor zichzelf zorgen.
Hoewel de ouders over het algemeen niet actief op de jongen jagen, is het toch verstandig om de jongen apart te zetten. Dit voorkomt dat de ouders, wanneer ze de kans krijgen, af en toe toch een jong oppakken en opeten. De jongen zijn direct na het uitspugen in staat om Artemia-naupliën te eten, wat een uitstekende voedingsbron vormt voor hun groei en ontwikkeling.
Hoe nuttig vond je dit artikel?
Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.
(Plaatsing star-rating 28-02-2025)