Laatst bijgewerkt: 10 november 2026

🔎 Klik op kleine foto hieronder voor vergroting 🔍

© Foto's: Henk Grundmeijer

Betta miniopinna

Indonesië (alleen op het eiland Bintan).


IUCN-status (2018)

Nederlandse naam: Betta miniopinna.

Wetenschappelijke naam: Betta miniopinna.

Synoniemen: 

Oorsprong: Azië.

Landen: Indonesië (alleen op het eiland Bintan).

Leefomgeving: Het natuurlijke verspreidingsgebied van de Betta miniopinna is geografisch zeer beperkt en bevindt zich uitsluitend op het eiland Pulau Bintan, dat deel uitmaakt van de Riau-archipel in Indonesië. De vis is endemisch voor deze specifieke locatie, wat betekent dat hij nergens anders ter wereld in het wild voorkomt. Binnen dit kleine verspreidingsgebied leeft deze kempvis in kwetsbare zoetwaterhabitats, zoals veenmoerasbossen en schaduwrijke bosbeken. Dit zijn typische zwartwaterbiotopen met een zeer lage pH-waarde en zacht water, waar de bodem bedekt is met een dikke laag afgevallen bladeren. De pH-waarde (Zuurgraad) is 4.0 tot 6.0. In sommige delen van hun biotoop daalt dit door de enorme hoeveelheid looizuren (tannines) zelfs richting de 3.5. Dit water is voor de meeste reguliere aquariumvissen veel te zuur. De temperatuur ligt tussen de 22°C en 27°C. De dichte begroeiing van het moerasbos houdt het zonlicht grotendeels tegen, waardoor het water relatief koel blijft voor een tropisch klimaat. De totale Hardheid (GH) ligt tussen de 1 en 5 dGH. Het water is extreem zacht en bevat vrijwel geen opgeloste mineralen (calcium en magnesium). Tot slot de carbonaathardheid (KH) die tussen de 0 en 3 dKH ligt. Er is bijna geen buffer aanwezig om de pH-waarde stabiel te houden. In de natuur blijft de pH laag en stabiel door de constante aanvoer van natuurlijke zuren uit de veenbodem en bladeren.

Geslachtsonderscheid: Het mannetje is intensiever gekleurd en ontwikkelen, naar mate ze ouder worden, uitgestrektere vinnen dan het vrouwtje.

Temperatuur: 22 - 28 graden Celsius.

pH: 4 tot 6.

GH: 0 tot 4.

Licht: Matig.

Beplanting: Zeer dichte beplanting en wat drijfplanten.

Bodembedekking: Zand of grind. Wat bladafval (gedroogde eiken of beuken bladeren) op de bodem en (kien)hout en/of takken worden zeker ook op prijs gesteld.

Stroming: Zwak.

Leeftijd: Onbekend.

Lengte: 3 tot 3,5 cm.

Voedsel: In hun natuurlijke habitat voeden deze vissen zich met insecten en kleine ongewervelden. In het aquarium geeft u ze bij voorkeur levend of diepvriesvoer, zoals muggenlarven, artemia, krill of watervlooien, afgewisseld met hoogwaardig droogvoer. Let goed op de hoeveelheid voer, want deze vissen hebben een sterke neiging om snel overgewicht te ontwikkelen.

Aquariummaat: Vanaf 45 cm.

Waterlaag: Overal.

Karakter: Vreedzaam.

Aantal: Als paartje of als een groep.

Geschikt voor: Ervaren aquariaan.

Geschikt voor gezelschapsaquarium: Niet aanbevolen. Het is veel beter om ze in een speciaal aquarium te houden.

Tijd voor uitkomen eitjes: Ongeveer 1 tot 3 dagen.

Bijzonderheden: Zorg voor voldoende schuilplaatsen in het aquarium en zorg ervoor dat het goed afgesloten is. Deze vissen staan namelijk bekend om hun springvaardigheid en kunnen zelfs door de kleinste openingen ontsnappen. Houd ze in zacht, zuur water met minimale stroming. Een bodem met bladafval wordt zeer gewaardeerd door deze vissen. Daarnaast kunnen kleipotten in het aquarium geplaatst worden, die perfect dienen als extra schuilplaatsen.

Kweekinfo: Niet al te lastig mits de waterwaarden goed zijn.

De Betta miniopinna is een schuimnestbouwer. Het nest wordt vaak gebouwd tussen drijvende planten, maar deze bijzondere soort geeft er de voorkeur aan om hun nest in een pot of buis te maken, mits deze in het aquarium zijn geplaatst. Het nest is over het algemeen niet erg groot, maar er zijn uitzonderingen bekend waarbij het aantal eitjes kon oplopen tot wel 50. Toch ligt het aantal eitjes meestal dichter bij de 20, wat vaker een gangbare hoeveelheid is voor deze vis.

De eitjes komen gewoonlijk na ongeveer 1 tot 3 dagen uit, waarna de jongen nog enkele dagen kunnen overleven op de voedingsstoffen uit de dooierzak. Zodra ze beginnen te zwemmen, schakelen ze direct over op het eten van onder andere artemia-naupliën en microwormen. Voor een optimale groei en gezondheid wordt geadviseerd om de jonge visjes 2 tot 3 keer per dag in kleine hoeveelheden te voeren, zodat ze continu voldoende voeding binnenkrijgen zonder dat het water onnodig wordt vervuild.


Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.

(Plaatsing star-rating 28-02-2025)

Rating: 5 sterren, 7 stemmen.