Laatst bijgewerkt: 10 november 2026
🔎 Klik op kleine foto hieronder voor vergroting 🔍
© Foto's: Henk Grundmeijer
IUCN-status (2018)
Nederlandse naam: Betta dimidiata.
Wetenschappelijke naam: Betta dimidiata.
Synoniemen:
Oorsprong: Azië.
Landen: Indonesië (Borneo).
Leefomgeving: Het natuurlijke verspreidingsgebied van de Betta dimidiata bevindt zich in het bovenste stroomgebied van de Kapuas-rivier (Kapuas basin) in West-Kalimantan, gelegen op het Indonesische deel van het eiland Borneo. Binnen dit specifieke Aziatische regio vallen onder andere de volgende locaties en wateren, Sanggau en Hulu (regio's in West-Kalimantan), Sintang, Sungai Seriang (de typelocatie, ongeveer 37 kilometer ten westen van Putussibau) en Sungai Gentu, Sungai Tekam en Sungai Mandai Ketchil. De vis leeft niet in open water, maar heeft een zeer specifieke voorkeur voor beschutte microhabitats. Ze worden voornamelijk aangetroffen in schaduwrijke bosbeekjes, veenmoerassen en ondiepe poelen in het regenwoud. Sommige van deze poelen zijn slechts enkele centimeters diep. Het water is extreem zacht, mineraalarm en zuur (pH-waarde tussen 5.2 en 6.5). Het water is vaak theekleurig (zwartwater) door de aanwezigheid van humuszuren uit organisch materiaal. De bodem ligt bezaaid met een dikke laag bladafval (leaf litter) en takken waar de vissen tussen schuilen. Een dicht bladerdak van overhangende bomen filtert het zonlicht, waardoor ze in een relatief donkere, gedimde omgeving leven. In tegenstelling tot de bekende Siamese kempvis (Betta splendens), die territoriaal en solitair leeft in Thailand, is de Betta dimidiata een vreedzame, muilbroedende soort die in haar natuurlijke habitat in groepen leeft.
Geslachtsonderscheid: Het mannetje is veel kleurrijker en heeft grotere vinnen en staart dan het vrouwtje, ook is het vrouwtje kleiner.
Temperatuur: 22 - 27 graden Celsius. In de natuur leven deze vissen in water met schommelende temperaturen, probeer dat na te bootsen in het aquarium anders leven deze vissen een stuk korter.
pH: 5 tot 6,5.
GH: 1 tot 5.
Licht: Matig.
Beplanting: Dichte randbeplanting en wat drijfplanten.
Bodembedekking: Zand of grind. Wat bladafval (gedroogde eiken of beuken bladeren) op de bodem en (kien)hout en/of takken worden zeker ook op prijs gesteld.
Stroming: Matig.
Leeftijd: Onbekend.
Lengte: 5 tot 7 cm.
Voedsel: In de natuur leven deze vissen van insecten, kleine ongewervelden en zoöplankton. In het aquarium kunt u ze het beste voeden met levend of diepvriesvoer, zoals muggenlarven, artemia, krill of watervlooien. Wees voorzichtig met de hoeveelheid voer, omdat deze vissen snel de neiging hebben om overgewicht te ontwikkelen.
Aquariummaat: 80 cm voor een groep van 6 vissen.
Waterlaag: Midden en boven.
Karakter: Vreedzaam en ze kunnen/moeten in een groep gehouden worden.
Aantal: Groep van ongeveer 6 of meer, houdt ze niet als een paartje want dan voelen ze zich niet op hun gemak.
Geschikt voor: Ervaren aquariaan.
Geschikt voor gezelschapsaquarium: Kan, het is echter veel beter om ze in een speciaal aquarium te houden.
Tijd voor uitkomen eitjes: Ongeveer 7 tot 12 dagen (het is een muilbroeder).
Bijzonderheden: Deze Betta heeft schoon en goed onderhouden water nodig om gezond te blijven. Ververs daarom regelmatig ongeveer een derde van het water, bij voorkeur om de twee weken. Het water moet zacht en licht zuur zijn. Creëer daarnaast voldoende schuilplaatsen met behulp van planten en grotten, zodat de Betta zich veilig en comfortabel voelt.
Kweekinfo: Het kweken met deze soort is lastig maar wel te doen.
Het water waarin deze vissen leven, moet zacht en zuur zijn om een optimale omgeving te bieden. De Betta dimidiata is een echte muilbroeder, wat betekent dat het mannetje de eitjes zorgvuldig in zijn bek uitbroedt. Tijdens het paren neemt het vrouwtje elk eitje in haar bek en spuugt deze vervolgens behendig naar het mannetje, zodat hij ze kan oppakken. Per paring worden er doorgaans ongeveer 30 tot 40 eitjes gelegd, wat kenmerkend is voor deze soort.
Een bijzonder kenmerk van de Betta dimidiata is niet alleen dat ze in groepen leven, maar ook dat de hele groep zich zal inzetten om het broedende paar actief te beschermen tegen eventuele bedreigingen van andere bewoners in het aquarium.
De eitjes komen na een periode van ongeveer 7 tot 12 dagen uit, afhankelijk van de omstandigheden, de jongen kunnen direct met artemia-naupliën worden opgekweekt.
Hoe nuttig vond je dit artikel?
Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.
(Plaatsing star-rating 28-02-2025)