Laatst bijgewerkt: 31 oktober 2026

Nederlandse naam: Paars potloodvisje.

Wetenschappelijke naam: Nannostomus rubrocaudatus.

Synoniemen: 

Oorsprong: Zuid-Amerika. 

Landen: Peru.

Leefomgeving: De Nannostomus rubrocaudatus, in de aquariumhobby een van de meest gewilde juweeltjes en beter bekend als de paarse potloodvis, is diep geworteld in de tropische zoetwatersystemen van Zuid-Amerika. Het natuurlijke verspreidingsgebied van deze vis concentreert zich uitsluitend in Peru, waar hij endemisch is in de stroomgebieden van de Río Ucayali en de Río Amazonas in de regio Loreto. Binnen deze Peruaanse riviersystemen bewoont de rode potloodvis uiterst specifieke microhabitats. Hij houdt zich vrijwel uitsluitend op in ondiepe, traag stromende tot nagenoeg stilstaande bosbeken, moerassige zones en kleine zijriviertjes die diep verscholen liggen in het dichte, primaire regenwoud. Dit natuurlijke milieu is het schoolvoorbeeld van een extreem zwartwaterbiotoop: het water is diep theekleurig tot amberkleurig door de enorme concentraties aan tannines en humuszuren, afkomstig van een dikke strooisellaag van afgevallen bladeren, takken en ondergelopen boomwortels. De waterchemie is hierdoor uitzonderlijk zuur (pH van 4,5 tot 6,0) en zacht met een extreem lage hardheid, bij een constante tropische temperatuur tussen de 24 °C en 28 °C. De fysieke omgeving is schemerig en dicht beschaduwd, aangezien het dichte bladerdek van het oerwoud en de overvloedige aanwezigheid van drijfplanten het directe zonlicht effectief blokkeren. In deze donkere, veilige omgeving leeft de rode potloodvis in hechte groepen, waarbij de intens roodgekleurde mannetjes territoria bewaken en op korte afstand vurig naar elkaar pronken tussen de vegetatie en het gezonken hout, terwijl ze met hun kleine, opwaarts gerichte mond als gespecialiseerde micropredator jagen op microscopisch kleine kreeftachtigen, insectenlarven, zoöplankton en het bio-organische laagje (perifyton) op bladeren.

Geslachtsonderscheid: Volwassen mannetjes zijn veel kleurrijker en minder gedrongen dan de vrouwtjes.

Temperatuur: 24 - 28 graden Celsius.

pH: 4,5 tot 6,0 (beslist niet hoger dan 7).

GH: 1 tot 5.

Licht: Matig.

Beplanting: Dichte beplanting en wat drijfplanten.

Bodembedekking:  Donker gekleurd zand of grind. Wat bladafval (gedroogde eiken of beuken bladeren) op de bodem wordt op prijs gesteld. Hout en takken waarvan schuilplaatsen moeten worden gemaakt zijn echt noodzakelijk.

Stroming: Matig.

Leeftijd: 3 jaar.

Lengte: 3 tot 4 cm.

Voedsel: In de natuur voedt hij zich voornamelijk met kleine ongewervelden, diverse kleine schaaldiertjes en vislarven. In het aquarium accepteert hij zonder problemen droogvoer, maar daarnaast zou hij dagelijks ook klein levend voer en diepvriesvoer moeten krijgen, zoals bijvoorbeeld artemia-naupliën, grindalwormen, microwormen en dergelijke. Biedt ze wel een gevarieerd menu aan.

Aquariummaat: 90 cm.

Waterlaag: Midden en boven.

Karakter: Vreedzaam tegenover andere soorten maar vanwege hun kleine formaat kunnen ze beter in een speciaal aquarium worden gehouden. Mannetjes onderling zijn erg agressief naar elkaar wat zelfs tot de dood kan leiden. Dat is ook de reden dat ze een naar verhouding groot aquarium nodig hebben zodat de mannetjes kunnen schuilen als ze ruzie met elkaar hebben.

Aantal: Schooltje van minimaal 10 vissen anders maken de mannetjes nog meer ruzie met elkaar. Hoe groter de school des te beter.

Geschikt voor: Beginners met enige ervaring.

Geschikt voor gezelschapsaquarium: Nee, deze soort kan beter in een speciaal aquarium worden gehouden.

Tijd voor uitkomen eitjes: Na ongeveer 2 dagen.

Bijzonderheden: 

Kweekinfo: De kweek met het Paars potloodvisje is niet al te makkelijk.

Men kan ze het beste kweken in een aparte kweekbak, speciaal ingericht voor dit doel. Voordat het paartje in de kweekbak wordt geplaatst, dienen ze goed en zorgvuldig te worden gevoed met uitsluitend levend voer. Dit proces moet ongeveer gedurende een week worden volgehouden om ervoor te zorgen dat het paartje in optimale conditie verkeert. Pas daarna kan men het paartje veilig in de kweekbak plaatsen, waar de omstandigheden ideaal zijn voor het voortplantingsproces.

Aan de waterkwaliteit worden zeer hoge eisen gesteld, omdat dit essentieel is voor een succesvolle kweek. Het water moet extreem zacht en zuur zijn om de ideale omstandigheden te creëren. De kweekbak dient bovendien voorzien te zijn van een aantal bosjes Javamos, wat een uitstekende plek vormt waar de eitjes veilig tussen kunnen worden afgezet. Daarnaast is het belangrijk dat de kweekbak slechts matig verlicht is, om een rustige en natuurlijke omgeving na te bootsen. Als alternatief kan men een afzetrooster gebruiken of een dikke laag knikkers op de bodem leggen, zodat de eitjes veilig tussen de knikkers kunnen vallen en de ouders er niet meer bij kunnen komen om schade aan te richten.

Zodra de eitjes zijn afgezet, is het noodzakelijk om de ouders direct te verwijderen om te voorkomen dat ze de eitjes opeten. De eitjes komen na ongeveer 2 dagen uit, afhankelijk van de temperatuur en andere omgevingsfactoren. Wanneer de jongen beginnen te zwemmen, kan men ze op een verantwoordelijke manier heel fijn droogvoer of zeer klein levend voer geven. Op deze manier kan men ervoor zorgen dat ze goed groeien en sterk worden. Als de jongen wat groter zijn geworden, kan men ze Artemia-naupliën voeren, wat een uitstekende voedingsbron is. Het is belangrijk om de jongen meerdere keren per dag te voeden en daarnaast regelmatig een gedeelte van het water in de kweekbak te verversen, zodat ze in een schone en veilige omgeving kunnen opgroeien.

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.

(Plaatsing star-rating 25-02-2025)

👉 Misschien vindt u onderstaande Nannostomus soorten ook interessant: