Laatst bijgewerkt: 31 oktober 2026

Nederlandse naam: Signaalstreep Moenkhausia.

Wetenschappelijke naam: Moenkhausia costae.

Synoniemen: Tetragonopterus costae.

Oorsprong: Zuid-Amerika. 

Landen: Brazilië.

Leefomgeving: De Moenkhausia costae, is diep geworteld in de tropische zoetwatersystemen van Zuid-Amerika. Het natuurlijke verspreidingsgebied van deze vis concentreert zich uitsluitend in het oosten van Brazilië, waar hij endemisch is in de stroomgebieden van de Río São Francisco en de Río Parnaíba. Binnen deze grote riviersystemen bewoont de Moenkhausia costae uiterst specifieke microhabitats. Hij houdt zich vrijwel uitsluitend op in ondiepe, traag stromende tot nagenoeg stilstaande wateren, zoals rivierbochten, kalme zijtakken, lagunes en de uitgestrekte uiterwaarden die tijdens het regenseizoen overstromen. In tegenstelling tot de donkere, zure zwartwaterbiotopen van het diepe Amazone-regenwoud, is dit milieu het schoolvoorbeeld van een klassiek helderwaterbiotoop. Het water is opvallend transparant tot licht troebel helderwater, rijk aan mineralen en opgeloste stoffen uit het omliggende, drogere Caatinga-landschap. De waterchemie in deze habitats is doorgaans neutraal tot licht alkalisch (pH van 6,5 tot 7,8) en zacht tot matig hard (dGH van 5 tot 15), bij een constante tropische temperatuur die schommelt tussen de 23 °C en 27 °C. De fysieke omgeving biedt veel open zwemruimte; de bodem bestaat voornamelijk uit fijn rivierzand, her en der bezaaid met gezonken takken, rotsen en plukken oevervegetatie die als natuurlijke schuilplaatsen dienen. Echte onderwaterplanten zijn in hun exacte leefgebied vaak schaars of seizoensgebonden. In deze open en actieve omgeving leeft de Costatetra in grote, dynamische scholen, waarbij hun strakke, zilverkleurige lichaam en de markante zwarte lengtestreep, die doorloopt tot in de onderste lob van de staartvin, dienen als visuele bakens om in de felle zonneschijn en het heldere water de schoolformatie strak te handhaven. Terwijl ze hun gestroomlijnde bouw gebruiken om behendig door de waterlagen te schieten, opereren ze als actieve en snelle omnivoren, waarbij ze jagen op kleine wormpjes, microscopische kreeftachtigen, zoöplankton en insecten die op het wateroppervlak vallen.

Geslachtsonderscheid: 

Temperatuur: 23 - 27 graden Celsius.

pH: 6,5 tot 7,8.

GH: 5 tot 15.

Licht: Matig.

Beplanting: Normale beplanting en wat drijfplanten.

Bodembedekking:  Zand of grind. Verder mogen stukken hout, takken en stenen ook niet ontbreken.

Stroming: Zwak tot matig.

Leeftijd: 5 jaar.

Lengte: 6 tot 7 cm.

Voedsel: Deze vissen zijn alleseters en hebben in hun natuurlijke leefomgeving een gevarieerd dieet. Zorg voor een uitgebalanceerde voeding met hoogwaardige vlokken, pellets en aanvullende voeding zoals levend of diepvriesvoer, bijvoorbeeld pekelkreeftjes, watervlooien en bloedwormen.

Aquariummaat: 80 cm.

Waterlaag: Midden.

Karakter: Redelijk vreedzaam als ze maar in een grote school worden gehouden en het zijn snelle zwemmers wat stress kan veroorzaken bij rustige of langzaam zwemmende medebewoners. 

Aantal: Schooltje van minstens 6 vissen maar liever meer. Als hun school te klein is willen ze wel eens gaan vinnenbijten bij vissen met lange vinnen, dus voor de zekerheid niet met dergelijke soorten samen houden. 

Geschikt voor: Beginners met enige ervaring.

Geschikt voor gezelschapsaquarium: Ja (zie karakter).

Tijd voor uitkomen eitjes: Na 24 tot 36 uur.

Bijzonderheden: De Moenkhausia costae wordt zelden geïmporteerd en men zal ze niet vaak in de handel zien.

Kweekinfo: Er is weinig bekend over het kweken met deze soort.

Voor een succesvolle kweek wordt aanbevolen een kweekbak te gebruiken met zacht, licht zuur water. Zorg daarnaast voor een overvloed aan planten in de bak. Voordat je een paartje in de kweekbak plaatst, is het belangrijk om de vissen gedurende een week goed te voeren met een gevarieerd dieet.

De paring vindt meestal plaats in de vroege ochtend. De vissen leggen daarbij honderden eitjes die verspreid worden over de planten in de bak.

Na 24 tot 36 uur komen de eitjes uit. Drie tot vier dagen later beginnen de jongen vrij rond te zwemmen. Vanaf dat moment kun je ze voeren met infusoriën. Zodra ze wat groter zijn, is het mogelijk om ze artemia-naupliën te geven als voedsel.

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.

(Plaatsing star-rating 28-02-2025)