Laatst bijgewerkt: 31 oktober 2026

Nederlandse naam: Zwarte neon.

Wetenschappelijke naam: Hyphessobrycon herbertaxelrodi.

Synoniemen:

Oorsprong: Zuid-Amerika. 

Landen: Brazilië.

Leefomgeving: De Hyphessobrycon herbertaxelrodi, in de aquariumhobby een van de meest elegante klassiekers en beter bekend als de zwarte neon, is diep geworteld in de tropische zoetwatersystemen van Zuid-Amerika. Het natuurlijke verspreidingsgebied van deze scholenvis is geografisch specifiek en concentreert zich uitsluitend in Brazilië, waar hij endemisch is in het stroomgebied van de Río Paraguay, met een sterke aanwezigheid in de waterwegen van de deelstaat Mato Grosso. Binnen dit uitgestrekte riviersysteem bewoont de zwarte neon uiterst specifieke microhabitats. Hij houdt zich vrijwel uitsluitend op in ondiepe, traag stromende tot nagenoeg stilstaande bosbeken, schaduwrijke kreken, kleine zijriviertjes en de tijdelijk overstroomde bosgebieden van de Pantanal-regio. Dit natuurlijke milieu is een schoolvoorbeeld van een milde zwartwater- tot helderwaterbiotoop: het water is vaak licht theekleurig tot amberkleurig getint door de concentraties aan tannines en humuszuren, afkomstig van een natuurlijke strooisellaag van afgevallen bladeren, takken en ondergelopen boomwortels. De waterchemie is hierdoor van nature zuur tot neutraal (pH van 5,5 tot 7,5) en zacht met een lage hardheid (dGH van 1 tot 12), bij een constante tropische temperatuur tussen de 20 °C en 26 °C. De fysieke omgeving is schemerig en dicht beschaduwd, aangezien dichte randbeplanting, overhangende oevervegetatie en dichte boomkronen het directe zonlicht filteren en een veilige schemering creëren. In tegenstelling tot de grote open rivieren, zoekt deze soort specifiek de luwte op van een weelde aan dichte onderwaterplanten, drijfplanten en de complexe kluwen van gezonken boomwortels die een dicht netwerk van veilige schuilplaatsen vormen. In deze rustige, plantenrijke omgeving leeft de zwarte neon in hechte scholen, waarbij hun iconische, groenachtig fluorescerende lengtestreep en contrasterende diepzwarte band daaronder dienen als visuele bakens om in het getinte, schaduwrijke water contact te houden met de rest van de groep. Terwijl ze de beschutting van het gezonken hout en de vegetatie gebruiken tegen predatie, opereren ze als actieve micropredatoren in de middelste en bovenste waterlagen, waarbij ze jagen op kleine insectenlarven, microscopische kreeftachtigen en zoöplankton.

Geslachtsonderscheid: De vrouwtjes zijn groter en dikker dan de mannetjes.

Temperatuur: 20 - 26 graden Celsius.

pH: 5,5 tot 7,5.

GH: 1 tot 12.

Licht: Matig.

Beplanting: Dichte randbeplanting maar laat nog wel voldoende open zwemruimte over. Drijfplanten zijn aan te raden en dan kan tevens de verlichting wat sterker.

Bodembedekking: Zand of grind. Wat bladafval (gedroogde eiken of beuken bladeren) op de bodem en (kien)hout of takken worden zeker ook op prijs gesteld.

Stroming: Matig tot normaal.

Leeftijd: 5 jaar.

Lengte: 4 cm tot 6 cm.

Voedsel: In de natuur voedt hij zich voornamelijk met kleine ongewervelden, schaaldieren en gevallen fruit. In het aquarium is hij echter allesbehalve kieskeurig. Zorg voor een gevarieerd dieet met gedroogde vlokken en granulaat, aangevuld met klein levend voer en diepvriesvoer om zijn gezondheid optimaal te ondersteunen.

Aquariummaat: 60 cm.

Waterlaag: Midden.

Karakter: Zeer vreedzaam.

Aantal: Schooltje van minstens 6 vissen.

Geschikt voor: Beginners met enige ervaring.

Geschikt voor gezelschapsaquarium: Ja.

Tijd voor uitkomen eitjes: Na ongeveer 3 dagen.

Bijzonderheden:

Kweekinfo: Het kweken met de Zwarte neon is moeilijk.

Zorg er altijd voor dat de vissen die u wilt gebruiken voor de kweek goed en rijkelijk gevoed zijn, bij voorkeur met gevarieerd voedsel, inclusief een ruime hoeveelheid levend voer. Vooral zwarte muggenlarven zijn bijzonder geschikt om de productie van eitjes bij het vrouwtje optimaal te stimuleren en op gang te brengen. De vissen hebben echter specifieke eisen als het gaat om de samenstelling van het water waarin ze leven. Het water moet zacht en zuur zijn; men dient te zorgen voor filtering over turf om de juiste waterkwaliteit te waarborgen. De pH-waarde moet zich tussen de 5,5 en 6 bevinden, terwijl de GH (totale hardheid) niet hoger mag zijn dan 4. Regenwater dat men opvangt en zuiver houdt, is uitermate geschikt voor dit doel en voldoet aan de vereisten. In de kweekbak is het verstandig om fijnbladige planten en/of Javamos te plaatsen, aangezien deze een ideale plek bieden voor de afzetting van de eitjes. Om de paring extra te stimuleren, kan men het beste het licht dimmen of temperen, want deze vissen paren uitsluitend in een omgeving met schemerlicht. Nadat de vissen 2 tot 3 dagen in de kweekbak hebben gezeten, kan men geleidelijk de temperatuur opvoeren naar circa 25 tot 27 graden Celsius. Dit kan bijvoorbeeld door dagelijks de temperatuur met 1 graad te verhogen.

Het vereist echter véél geluk of een paartje daadwerkelijk tot paring overgaat en vervolgens succesvol eitjes afzet. Mocht men dit geluk hebben, dan is het essentieel om direct na de ei afzetting de ouderdieren uit de kweekbak te verwijderen. Dit is belangrijk omdat de ouders anders geneigd zijn de eitjes op te eten, wat het succes van de kweek volledig teniet kan doen.

De eitjes zullen na een periode van ongeveer 3 dagen uitkomen, afhankelijk van de omstandigheden. Zodra de jongen beginnen te zwemmen, kan men starten met het opkweken van deze jonge visjes. Hiervoor is het gebruik van infuus, fijn stofvoer en pantoffeldiertjes zeer geschikt als eerste voeding. Naarmate de jongen groter worden, kan men overschakelen op voedzamer voer zoals Artemia-naupliën.

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.

(Plaatsing star-rating 28-02-2025)