Laatst bijgewerkt: 31 oktober 2026

Nederlandse naam: Rode rio.

Wetenschappelijke naam: Hyphessobrycon flammeus.

Synoniemen:

Oorsprong: Zuid-Amerika. 

Landen: Brazilië.

Leefomgeving: De Hyphessobrycon flammeus, in de aquariumhobby een van de meest veerkrachtige klassiekers en beter bekend als de rode rio, is diep geworteld in de tropische zoetwatersystemen van Zuid-Amerika. Het natuurlijke verspreidingsgebied van deze vis is geografisch zeer beperkt en concentreert zich uitsluitend in het zuidoosten van Brazilië, met name in de kustrivieren en stroomgebieden rondom de staat Rio de Janeiro en delen van São Paulo, waaronder de Paraíba do Sul en de bovenloop van de Tietê. Binnen deze kustgebieden bewoont de rode rio uiterst specifieke microhabitats. Hij houdt zich vrijwel uitsluitend op in zeer ondiepe, traag stromende tot nagenoeg stilstaande bosbekken, kleine zijriviertjes en beschutte kreken. Dit natuurlijke milieu is een stabiel en helder- tot licht bruingekleurd zoetwaterbiotoop: het water stroomt kalm door kleine, schaduwrijke kustbossen waar organisch materiaal zoals takken en gezonken bladeren op de bodem liggen. De waterchemie is hierdoor doorgaans licht zuur tot neutraal (pH van 5,5 tot 7,5) en zacht tot matig hard (dGH van 1 tot 12), bij een relatief milde, constante tropische temperatuur die schommelt tussen de 20 °C en 26 °C. De fysieke omgeving is dicht begroeid en matig verlicht, aangezien dichte randbeplanting, overhangende oevervegetatie en drijvende planten het directe zonlicht filteren en een dicht netwerk van schuilplaatsen vormen. In deze veilige, luwe wateren leeft de rode rio in dichte scholen. Terwijl de soort in het wild helaas ernstig wordt bedreigd door verlies van habitat en verontreiniging, blinkt hij uit in gevangenschap. In hun natuurlijke habitat vormen ze scholen waarin alpha-mannetjes boeiende, agonistische interacties vertonen om territoria te verdedigen, terwijl ze als actieve micropredator en omnivoor jagen op kleine wormpjes, insectenlarven, microscopische kreeftachtigen en incidenteel plantaardig materiaal.

Geslachtsonderscheid: Volwassen mannetjes zijn feller van kleur dan de vrouwtjes.

Temperatuur: 20 - 26 graden Celsius.

pH: 5,5 tot 7,5.

GH: 1 tot 12.

Licht: Matig.

Beplanting: Dichte randbeplanting en wat drijfplanten.

Bodembedekking:  Een donkere zand- of grindbodem is aan te raden. Wat bladafval (gedroogde eiken of beuken bladeren) op de bodem en (kien)hout of takken worden zeker ook op prijs gesteld.

Stroming: Zwak tot matig.

Leeftijd: 3 jaar.

Lengte: 4 tot 6 cm.

Voedsel: Deze alleseter voedt zich in de natuur met een veelzijdig dieet van kleine ongewervelden, schaaldieren, gevallen fruit en meer.

In het aquarium kan deze vis prima overleven op een dieet van droogvoer. Toch gedijt hij het beste op een gevarieerde en uitgebalanceerde voeding. Dit omvat, naast droogvoer, ook levend- en diepvriesvoer, zoals muggenlarven, artemia en andere kleine prooidieren, om optimaal te voldoen aan zijn natuurlijke voedingsbehoeften.

Aquariummaat: 60 cm.

Waterlaag: Midden.

Karakter: Zeer vreedzaam.

Aantal: Schooltje van minstens 6 vissen.

Geschikt voor: Beginners.

Geschikt voor gezelschapsaquarium: Ja, mits samen gehouden met niet al te grote vissen.

Tijd voor uitkomen eitjes: Na 24 tot 36 uur.

Bijzonderheden: Er zijn ook een aantal kweekvariëteiten van de Rode rio in de handel.

Kweekinfo: Het kweken met de Rode rio is niet makkelijk.

Allereerst is het belangrijk dat de mannetjes en de vrouwtjes apart worden gezet voordat men met de kweek begint. Daarnaast is het essentieel om ze goed en gevarieerd te voeren, vooral met levend voer, omdat dit een aanzienlijke bijdrage levert aan het verhogen van de kans op een groter aantal eitjes. Door ze rijk en uitgebalanceerd te voeden, worden de vissen gezonder en beter voorbereid op de voortplanting. Vervolgens kan men een geschikt paartje selecteren voor de kweek. Indien men niet zeker is van een juist paartje, is het ook mogelijk om een groepje van vijf vissen in de kweekbak te plaatsen, zodat de kans op een succesvol koppel groter wordt. Zorg er hierbij voor dat de vissen rustig de tijd hebben om aan elkaar en de nieuwe omgeving te wennen.

De kweekbak hoeft niet bijzonder groot te zijn, maar het is wel van groot belang dat deze goed is ingericht voor de kweek. Zorg ervoor dat er fijnbladige planten worden geplaatst in de bak, omdat deze een ideale plek bieden voor de vissen om de eitjes af te zetten. Als alternatief kan men ook een speciale afzetmop gebruiken, die eveneens zeer geschikt is voor dit doeleinde. De eitjes worden afgezet tussen de bladeren of in de mop, wat de eitjes bescherming biedt. Om de vissen in de juiste stemming te brengen en hen te stimuleren tot voortplanting, is het verstandig om het licht zoveel mogelijk te dimmen of te temperen. Daarnaast moeten de waterwaarden goed in de gaten worden gehouden: de pH-waarde moet tussen de 5,5 en 6 liggen en de DH-waarde dient zich te bevinden tussen de 1 en 5. Voor een optimale voortplantingstemperatuur is het aan te raden het water te verwarmen tot een temperatuur tussen de 26 en 28 graden Celsius, wat het meest ideaal is voor deze fase.

Als alles volgens plan verloopt, worden er nu doorgaans tussen de 50 en 300 eitjes afgezet door de vissen. Het is cruciaal dat de ouders direct na de ei-afzetting uit de kweekbak worden gehaald, aangezien ze anders de neiging hebben om de eitjes op te eten, wat het succes van de kweek kan verminderen. Na een periode van 24 tot 36 uur komen de eitjes uit, waarna het nog eens 3 tot 4 dagen duurt voordat de jongen vrij kunnen rondzwemmen. In deze fase is het belangrijk dat de jongen direct worden gevoerd met het kleinst mogelijke voedsel. Denk hierbij aan infusoriën, pas uitgekomen Artemia-naupliën en uiterst fijn stofvoer. Dit voedsel is essentieel voor hun groei en ontwikkeling, en het zorgt ervoor dat de jonge vissen een goede start krijgen.

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.

(Plaatsing star-rating 27-02-2025)