Laatst bijgewerkt: 31 oktober 2026

Nederlandse naam: Keizertetra.

Wetenschappelijke naam: Nematobrycon palmeri.

Synoniemen: Nematobrycon amphiloxus.

Oorsprong: Zuid-Amerika. 

Landen: Colombia.

Leefomgeving: De Nematobrycon palmeri, in de aquariumhobby een van de meest karaktervolle vissen en beter bekend als de keizertetra, is diep geworteld in de tropische zoetwatersystemen van Zuid-Amerika. Het natuurlijke verspreidingsgebied van deze vis concentreert zich uitsluitend in het westen van Colombia, waar hij endemisch is in de specifieke stroomgebieden van de Río Atrato en de Río San Juan. Binnen deze riviersystemen bewoont de keizertetra uiterst specifieke microhabitats. Hij houdt zich vrijwel uitsluitend op in ondiepe, traag stromende tot nagenoeg stilstaande bosbeken en kleine, beschaduwde zijriviertjes die diep verscholen liggen in het dichte regenwoud, ver weg van de snelle hoofdstromingen. Dit natuurlijke milieu is het schoolvoorbeeld van een klassiek zwartwaterbiotoop: het water is helder theekleurig tot amberkleurig door de hoge concentraties aan tannines en humuszuren, afkomstig van een dikke strooisellaag van afgevallen bladeren, takken en ondergelopen boomwortels. De waterchemie is hierdoor van nature zuur tot neutraal (pH van 5,0 tot 6,5) en zacht met een lage hardheid, bij een constante tropische temperatuur tussen de 23 °C en 27 °C. De fysieke omgeving is schemerig en dicht beschaduwd, aangezien het overhangende bladerdek van de jungle direct zonlicht effectief blokkeert. In deze donkere, veilige omgeving leeft de keizertetra in hechte groepen, waarbij de mannetjes territoria bewaken en pronken in de luwte van dichte oeverbeplanting en drijvende vegetatie, terwijl ze als micropredator in de middelste en bovenste waterlagen jagen op insecten die op het wateroppervlak vallen, muggenlarven en zoöplankton.

Geslachtsonderscheid: Mannetjes en vrouwtjes zijn te onderscheiden aan de kleur van de ogen. Mannetjes hebben felblauwe ogen terwijl de vrouwtjes groene ogen hebben. Het beste kan men meer mannetjes dan vrouwtjes houden. Als er namelijk minder vrouwtjes zijn komen de kleuren van de mannetjes pas echt goed tot hun recht.

Temperatuur: 23 - 27 graden Celsius.

pH: 5,0 tot 6,5.

GH: 1 tot 12.

Licht: Matig.

Beplanting: Dichte beplanting en wat drijfplanten.

Bodembedekking:  Zand of grind. Stukken (kien)hout of takken worden zeker ook op prijs gesteld.

Stroming: Matig.

Leeftijd: 6 jaar.

Lengte: 4 cm tot 6 cm.

Voedsel: In de natuur voedt hij zich voornamelijk met kleine ongewervelden, diverse kleine schaaldiertjes en vislarven. In het aquarium accepteert hij zonder problemen droogvoer, maar daarnaast zou hij dagelijks ook klein levend voer en diepvriesvoer moeten krijgen, zoals bijvoorbeeld artemia, grindalwormen, microwormen en dergelijke. Biedt ze wel een gevarieerd menu aan.

Aquariummaat: 80 cm.

Waterlaag: Midden.

Karakter: Zeer vreedzaam.

Aantal: Schooltje van minstens 6 vissen.

Geschikt voor: Beginners met enige ervaring.

Geschikt voor gezelschapsaquarium: Ja.

Tijd voor uitkomen eitjes: Na 36 uur.

Bijzonderheden:

Kweekinfo: Het kweken met de Keizertetra is niet al te moeilijk.

Neem een donkere kweekbak die zéér dicht beplant moet zijn, bij voorkeur met fijnbladige planten zoals Javamos, wat erg geschikt is voor dit doel. Zorg ervoor dat de kweekbak voorzien is van een stevig afzetrooster, zodat de ouders niet direct de eitjes kunnen opeten, want het zijn fervente ei-rovers die geen enkele kans onbenut laten. In de natuur planten Keizertetra's zich voort in het regenseizoen, en dit seizoen moet zo goed mogelijk worden nagebootst om succes te hebben. Voeg daarom geleidelijk, in kleine hoeveelheden, nieuw lichtzuur en zacht water toe aan de kweekbak, omdat dit de natuurlijke omstandigheden nabootst. Een pH-waarde van 6 tot 6,2 in combinatie met een GH-waarde van 6 blijkt ideaal te zijn om de voortplanting te stimuleren. De ideale temperatuur die je moet aanhouden ligt op precies 28 graden Celsius, wat essentieel is voor het succes van de kweek. Daarnaast moeten de ouderdieren gedurende deze periode zeer overdadig worden gevoerd met voedzaam, levend voer zoals watervlooien en muggenlarven, om ze in optimale conditie te houden.

Na de paring en de langzame ei-afzetting, die om te voltooien héél traag kan verlopen en gemakkelijk enkele uren in beslag neemt, is het belangrijk om de ouders uit de kweekbak te verwijderen. Tijdens deze fase worden er meestal ergens tussen de 50 en 150 eitjes verspreid tussen de planten, waar ze veilig kunnen blijven liggen. Na een incubatieperiode van ongeveer 36 uur komen de eitjes uit, waarna de jongen al vrij snel beginnen rond te zwemmen in de bak. Op dit punt kun je ze voorzien van de juiste voeding in de vorm van stofvoer en piepkleine Artemia-naupliën, wat ideaal is voor een gezonde groei en ontwikkeling in dit vroege stadium.

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.

(Plaatsing star-rating 25-02-2025)