Laatst bijgewerkt: 15 november 2026
🔎 Klik op kleine foto hieronder voor vergroting 🔍
© Foto's: Gert Aalderink
IUCN-status (2019)
Nederlandse naam: Bijlzalm, reuze. Wordt ook wel Gestippelde Bijlzalm genoemd.
Wetenschappelijke naam: Gasteropelecus maculatus.
Synoniemen: Thoracocharax maculatus, Thoracocharax brevis, Thoracocharax magdalenae, Thoracocharax maculatus magdalenae.
Oorsprong: Midden- en Zuid-Amerika.
Landen: Colombia en Panama.
Leefomgeving: De Gasteropelecus maculatus, bekend als de gestippelde bijlzalm of reuzebijlzalm, komt van nature voor in het oosten van Panama, verschillende riviergebieden van Colombia en het noordwesten van Ecuador. Bekende verspreidingsgebieden zijn onder meer de Río Bayano in Panama, het Atrato-, San Juan- en Magdalenagebied in Colombia en het Santiago–Cayapasgebied in de Ecuadoriaanse provincie Esmeraldas.
Deze soort is aangepast aan het leven vlak onder het wateroppervlak. Met zijn omhooggerichte bek vangt hij kleine insecten en andere ongewervelden aan de waterspiegel. Ook muggenlarven en kleine kreeftachtigen behoren tot zijn voedsel.
De gestippelde bijlzalm wordt aangetroffen in helder tot licht troebel zoetwater. Uit Noordwest-Ecuador is hij specifiek bekend uit helderwatermilieus in de lagere delen van het Santiago–Cayapasgebied. Zijn leefomgeving bestaat dus niet uitsluitend uit het theebruine zwartwater dat bij veel andere Zuid-Amerikaanse aquariumvissen wordt beschreven.
De bodem kan zand bevatten, met daarop afbrekend plantenmateriaal, takken en bladeren. Boomwortels en dood hout zorgen plaatselijk voor structuur en beschutting. Voor deze oppervlaktebewoner zijn vooral de omstandigheden in de bovenste waterlaag en de verbinding met de oeverbegroeiing van belang: daar vindt hij dekking en voedsel dat vanuit de omgeving op het water terechtkomt.
Geslachtsonderscheid: Moeilijk te zien. Als ze volwassen zijn is het vrouwtje van bovenaf gezien wat dikker dan het mannetje.
Temperatuur: 22 - 28 graden Celsius.
pH: 6,0 tot 7,0.
GH: 5 tot 15.
Licht: Matig.
Beplanting: Dichte randbeplanting. Drijfplanten zijn sterk aan te raden maar zorg dan wel dat er veel open ruimte aan het oppervlak overblijft.
Bodembedekking: Zand of grind. Wat bladafval (gedroogde eiken of beuken bladeren) op de bodem en (kien)hout of takken worden zeker ook op prijs gesteld.
Stroming: Matig.
Leeftijd: 5 jaar.
Lengte: 8 tot 9 cm.
Voedsel: In de natuur is deze vis een actieve jager die zich voedt met land- en waterongewervelden, schaaldieren, vislarven en andere prooien die op of net onder het wateroppervlak worden gevangen. In het aquarium accepteren deze vissen gemakkelijk droogvoer en diepvriesvoer. Voor een optimale gezondheid is het echter belangrijk om ze regelmatig levend voer te geven, zoals grindalwormen, artemia, watervlooien en andere voedersoorten. Denk er wel om dat voedsel wat naar de bodem zinkt niet door ze zal worden opgegeten.
Aquariummaat: 80 cm.
Waterlaag: Oppervlakte.
Karakter: Zeer vreedzaam.
Aantal: Schooltje van minimaal 6 vissen.
Geschikt voor: Beginners.
Geschikt voor gezelschapsaquarium: Ja.
Tijd voor uitkomen eitjes: Na ongeveer 30 uur.
Bijzonderheden: Het zijn zeer goede springers en kunnen dus beter niet in een open aquarium worden gehouden. Ook als ze schrikken kunnen ze het aquarium uitspringen.
Kweekinfo: Het kweken met de Reuze bijlzalm is niet al te moeilijk.
Allereerst dient men het aquarium zorgvuldig te verduisteren, zodat er een geschikte omgeving ontstaat, en bovendien moet het water zacht en zuur zijn, met een pH die zich idealiter bevindt tussen de 5,5 en 6,5. Het is belangrijk dat het aquarium uitgerust wordt met drijfplanten, bij voorkeur exemplaren die over grote en stevige wortels beschikken. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de drijfvorm van de eikenbladvaren, die zich uitstekend leent voor deze toepassing.
De eitjes worden meestal tussen de wortels van de drijfplanten afgezet, waarna ze langzaam naar de bodem van het aquarium zinken. Het is aan te raden om na de ei-afzetting de ouders direct uit het aquarium te verwijderen, aangezien de kans aanzienlijk groot is dat ze anders hun eigen eitjes opeten. Dit gedrag komt vaak voor en kan eenvoudig worden voorkomen door de ouders tijdig uit de omgeving van de eitjes te halen.
Na ongeveer 30 uur komen de eitjes uit, en de jongen beginnen na een periode van ongeveer 5 dagen vrij rond te zwemmen. Voor een succesvolle opkweek van de jongen is het essentieel om ze te voeden met het kleinste en fijnste stofvoer dat beschikbaar is, of met uiterst fijne levende organismen zoals pantoffeldiertjes. Na een periode van ongeveer 7 dagen kan men beginnen met het geven van Artemia-naupliën, die een uitstekende voeding vormen voor de jonge visjes.
Hoe nuttig vond je dit artikel?
Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.
(Plaatsing star-rating 25-02-2025)