Laatst bijgewerkt: 31 oktober 2026

Nederlandse naam: Roodvinzalm.

Wetenschappelijke naam: Aphyocharax anisitsi.

Synoniemen: Phoxinopsis typicus, Aphyocharax rubropinnis, Aphyocharax affinis, Aphyocharax ipacarayensis.

Oorsprong: Zuid-Amerika. 

Landen: Brazilië, Paraguay en Argentinië.

Leefomgeving: De Aphyocharax anisitsi, in de aquariumhobby een van de meest veerkrachtige en levendige klassiekers en beter bekend als de roodvinzalm, is diep geworteld in de tropische en subtropische zoetwatersystemen van Zuid-Amerika. Het natuurlijke verspreidingsgebied van deze vis concentreert zich met name in het immense stroomgebied van de Río Paraná en de Río Paraguay, verspreid over Argentinië, Paraguay, en het zuidwesten van Brazilië. Binnen deze reusachtige watersystemen bewoont de roodvintangara uiterst specifieke microhabitats, met een sterke aanwezigheid in de uitgestrekte, zonovergoten wetlands van de Pantanal. Hij houdt zich vrijwel uitsluitend op in ondiepe, traag stromende tot nagenoeg stilstaande wateren, zoals vijvers, lagunes, overstroomde graslanden en de dichtbegroeide, rustige oeverzones van kleine kreken en zijriviertjes. Dit natuurlijke milieu is een zeer dynamische biotoop: in tegenstelling tot de extreme zwartwatersystemen van het diepe Amazonegebied, varieert het water hier van kristalhelder tot licht troebel helderwater, waarin veel organisch materiaal aanwezig is maar de hoge concentraties tannines ontbreken. De waterchemie is hierdoor doorgaans neutraal tot licht alkalisch (pH van 6,5 tot 8,0) en zacht tot matig hard (dGH van 4 tot 18), bij een temperatuur die door subtropische seizoensinvloeden flink kan schommelen tussen de 18 °C en 26 °C. De fysieke omgeving is extreem rijk aan vegetatie; de vissen leven te midden van een overweldigende weelde aan onderwaterplanten, grassen en dichte oeverbegroeiing die een complex doolhof van schuilplaatsen vormen. In deze veilige, plantenrijke omgeving leeft de roodvintangara in actieve scholen, waarbij hun metallic zilvergroene lichaam en de bloedrode kleuring op alle onpaarvinnen dienen als visuele bakens om in de dichte vegetatie contact te houden met de rest van de groep. Terwijl ze de luwte van het plantenbed gebruiken voor dekking, opereren ze als behendige en snelle jagers vlak onder het wateroppervlak, waarbij ze als typische micropredator jagen op kleine insectenlarven, microscopische kreeftachtigen, zoöplankton en mieren die in het water vallen.

Geslachtsonderscheid: Alleen tijdens de balts te zien, het mannetje heeft dan een intensere kleur en een slankere vorm dan het vrouwtje.

Temperatuur: 18 - 26 graden Celsius.

pH: 6,5 tot 8,0.

GH: 4 tot 18.

Licht: Matig.

Beplanting: Dichte randbeplanting en wat drijfplanten, zorg wel voor veel open zwemruimte.

Bodembedekking:  Met een donkere zand- of grindbodem komen hun kleuren beter tot hun recht. Stukken (kien)hout of takken en stenen worden zeker ook op prijs gesteld.

Stroming: Matig.

Leeftijd: 8 jaar.

Lengte: 3 tot 5 cm.

Voedsel: Is niet kieskeurig wat betreft zijn voedsel in het aquarium. Geef ze wel afwisselend verschillende soorten voer, zoals droogvoer, diepvriesvoer en levend klein voer, om ervoor te zorgen dat ze een gevarieerde en gezonde voeding binnenkrijgen.

Aquariummaat: 60 cm.

Waterlaag: Midden.

Karakter: Vreedzaam.

Aantal: Schooltje van minstens 6 vissen.

Geschikt voor: Beginners.

Geschikt voor gezelschapsaquarium: Ja.

Tijd voor uitkomen eitjes: 30 uur.

Bijzonderheden:

Kweekinfo: Het kweken met de Roodvinzalm is vrij eenvoudig.

Men kan het beste een groepje in een kweekbak plaatsen om meer kans op een paartje te krijgen. Door meerdere vissen bij elkaar te houden, vergroot je de mogelijkheid dat er daadwerkelijk een mannetje en vrouwtje bij zitten die met elkaar willen paren. Zorg dat ze voldoende levend voer krijgen, zoals bijvoorbeeld watervlooien of kleine wormpjes, want dat bevordert de ei-productie bij het vrouwtje aanzienlijk. Daarnaast is het belangrijk om op de bodem van de kweekbak een laag knikkers van 2 of 3 knikkers hoog te leggen. Hier kunnen de eitjes tussen vallen na de afzetting, zodat de ouders er niet meer bij kunnen komen en de eitjes veilig blijven. Dit voorkomt dat de ouders de eitjes opeten, wat vaak gebeurt. De ideale temperatuur voor een succesvolle kweek ligt tussen de 25 en 28 graden Celsius, wat zorgt voor een optimaal ontwikkelingsproces.

Als er eenmaal eitjes zijn afgezet, is het van groot belang dat de ouders snel verwijderd worden. Dit voorkomt dat ze hun eigen nageslacht opeten, wat bij veel vissoorten een natuurlijk gedrag is. Na ongeveer 30 uur komen de eitjes uit, en zodra de jonge visjes vrij gaan zwemmen, houden ze zich meestal vlak bij de oppervlakte op waar ze het meest veilig zijn. Men kan de jonge vissen opkweken met fijn stofvoer en met infusoriën, wat een goede voedingsbasis biedt voor de jonge dieren. Het is belangrijk om ze voldoende, maar niet te veel voeding te geven. De jongen zijn al na ongeveer 5 tot 6 maanden geslachtsrijp, wat een betrekkelijk korte periode is. Voeren met veel afwisseling, zoals een mix van droogvoer, diepvriesvoedsel en levend voer, is het beste voor de vissen en bevordert hun gezondheid en groei.

Hoe nuttig vond je dit artikel?

Klik op een ster om jouw beoordeling achter te laten.

(Plaatsing star-rating 27-02-2025)